اخبار صنعت
صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / برش اکسی استیلن: نحوه تنظیم فشار استیلن و تنظیم کننده اکسیژن

برش اکسی استیلن: نحوه تنظیم فشار استیلن و تنظیم کننده اکسیژن

اخبار صنعت-

هنگامی که یک اپراتور برش از لبه های برش خورده، سرباره بیش از حد، یا شعله ای که مدام می ترکد و می میرد شکایت می کند، اولین چیزی که بسیاری از عیب یاب ها بررسی می کنند اندازه نوک مشعل و تمیز کردن آن است. مقصر رایج‌تر در واقع بالادست است: تنظیم‌کننده‌های فشار استیلن و اکسیژن. این قطعات کوچک فشار مخزن را تحمل می کنند که می تواند بیش از 2000 psi برای اکسیژن و تقریباً 250 psi برای استیلن باشد و آن را تا محدوده کاری دقیقی که مشعل برش شما نیاز دارد کاهش می دهد. اگر رگولاتور برای گاز اشتباه باشد، فشار تغییر کند یا حجم تحویل نتواند با نوک برش بزرگ مطابقت داشته باشد، هیچ مقدار تنظیم مشعل برش را برطرف نمی کند. نقطه شروع درست سرزنش مشعل نیست، بلکه تأیید تنظیم کننده ها و تنظیمات فشار است.

چرا برش اکسیژن استیلن به کنترل فشار دقیق نیاز دارد؟

برش اکسی استیلن به یک واکنش شیمیایی متکی است، نه فقط یک جریان گاز داغ. فولاد تا دمای کیندلینگ خود گرم می شود، سپس یک جت اکسیژن خالص به سمت فلز داغ هدایت می شود. اکسیژن با آهن ترکیب می شود و اکسید آهن را تشکیل می دهد و گرمای حاصل از این واکنش گرمازا ذوب شده و فلز را در امتداد خط برش از بین می برد. این فرآیند به دو متغیر بستگی دارد: گرمای کافی برای رسیدن به دمای کیندلینگ و حجم کافی اکسیژن برای حفظ واکنش اکسیداسیون.

گاز سوخت استیلن شعله گرمایش اولیه را تامین می کند. اکسیژن از شعله و جت برش پشتیبانی می کند. هر دو گاز باید با فشار و سرعت جریان مناسب به مشعل برسند. فشار سیلندر در یک سیلندر اکسیژن کامل می تواند به 2200 psi برسد. سیلندرهای استیلن که برای پایدار نگه داشتن گاز با جرم متخلخل و استون پر می شوند، حداکثر فشار مجاز حدود 250 psi دارند و هرگز نباید بالاتر از آن استفاده شوند. بدون تنظیم کننده، آن فشار مشعل برش را از بین می برد و شرایط ناامنی ایجاد می کند. یک تنظیم کننده فشار، فشار سیلندر را به فشار خروجی کنترل شده کاهش می دهد و با خالی شدن سیلندر آن را حفظ می کند.

تنظیمات فشار استاندارد برای برش اکسی استیلن

تنظیمات فشار به اندازه نوک مشعل و ضخامت فلز بستگی دارد. برای اکثر کارهای برش عمومی، فشار کاری استیلن بین 5 تا 15 psi کاهش می یابد، در حالی که فشار اکسیژن برش معمولا بین 40 تا 55 psi برای یک شیلنگ 3/8 اینچی و یک نوک برش متوسط ​​است. نقطه شروع رایج برای فولاد 1/2 اینچی، استیلن 10 psi و اکسیژن 45 psi است. نوک های بزرگتر و صفحه ضخیم تر به جریان اکسیژن بیشتر نیاز دارند، نه لزوماً فشار استیلن بیشتر. فشار استیلن نباید بیش از 15 psi افزایش یابد زیرا استیلن در فشارهای بالاتر ناپایدار می شود.

فشار برش معمولی اکسی استیلن بر اساس ضخامت مواد متغیر است
ضخامت مواد فشار استیلن فشار اکسیژن اندازه نکته
تا 1/4 اینچ 5 تا 8 psi 35 تا 40 psi 0 یا 1
1/4 تا 1/2 اینچ 8 تا 10 psi 40 تا 45 psi 1 یا 2
1/2 تا 1 اینچ 10 تا 15 psi 45 تا 55 psi 2 یا 3
بیش از 1 اینچ 12 تا 15 psi 55 تا 70 psi 4 یا بزرگتر

این ارقام نقطه شروع هستند. سازنده مشعل و نوک برش شما نمودار دقیق تری ارائه می دهد. رگولاتور باید بتواند این فشارها را در زمانی که مشعل در حال کار است، به طور مداوم وارد کند. اگر هنگام کشیدن اهرم برش فشار کاهش یابد، ممکن است تنظیم کننده خیلی کوچک، آسیب دیده یا به درستی تنظیم نشده باشد.

انتخاب تنظیم کننده های مناسب استیلن و اکسیژن

استیلن و اکسیژن هرگز نباید از یک تنظیم کننده استفاده کنند. رگولاتورهای استیلن دارای اتصال رزوه ای در سمت چپ برای جلوگیری از اتصال متقابل هستند و با موادی ساخته شده اند که برای سرویس استیلن ایمن هستند. یک تنظیم کننده اکسیژن برای سرویس اکسیژن باید تمیز شود و از نخ سمت راست استفاده می کند. این دو قابل تعویض نیستند و استفاده از رگولاتور اشتباه یک خطر جدی ایمنی است.

هنگام انتخاب یک رگولاتور استیلن برای کار برش، به سه چیز توجه کنید: فشار خروجی پایدار در محدوده جریان، گیج فشاری که به راحتی قابل خواندن و دقیق باشد، و بدنه ای که بتواند چرخه کار را تحمل کند. برای کارهای برش با حجم بالا، یک رگولاتور با دیافراگم بزرگتر و بدنه با جریان بالا فشار را بهتر از یک مدل سبک نگه می دارد. اگر در حال برش مداوم هستید، رگولاتور نباید یخ بزند یا اجازه خزش فشار را بدهد. رگولاتور استیلن جوش و برش با پایداری بالا یک گزینه قوی برای این نوع کار است.

AR-56 High-Stability Welding and Cutting Acetylene Regulator تنظیم کننده استیلن جوش و برش با ثبات بالا AR-56 برای برش مداوم، این تنظیم کننده استیلن فشار خروجی ثابتی را در فشارهای مختلف سیلندر حفظ می کند. ساختار مستحکم و دیافراگم بزرگ آن از یخ زدگی و خزش فشار جلوگیری می کند و شعله ثابت و عملکرد قابل اطمینان را تضمین می کند. مشاهده محصول →

در مورد اکسیژن نیز همین منطق صادق است. جت اکسیژن برش نیاز به تامین بی وقفه و با حجم بالا در 40 تا 70 psi دارد. تنظیم کننده ای که جریان را محدود می کند یا فشار را افزایش می دهد باعث بریدگی های ناسازگار و هدر رفتن گاز می شود. یک تنظیم کننده اکسیژن با درجه کارکرد مداوم و بدنه محکم انتخاب مطمئن تری برای برش کاری بالا است.

OR-07A Continuous Operation Oxygen Pressure Control Regulator تنظیم کننده کنترل فشار اکسیژن با عملکرد مداوم OR-07A این تنظیم کننده اکسیژن خروجی پایداری را از فشارهای ورودی بالا با طراحی بادوام برای استفاده طولانی ارائه می دهد. تنظیم دقیق و اتصالات ضد نشتی آن از برش بی وقفه، کاهش ضایعات و بهبود کیفیت برش پشتیبانی می کند. مشاهده محصول →

تنظیم کننده های تک مرحله ای در مقابل دو مرحله ای

یک رگولاتور تک مرحله ای فشار را در یک مرحله کاهش می دهد. همانطور که گاز در سیلندر استفاده می شود، فشار خروجی می تواند کمی تغییر کند زیرا فشار ورودی تغییر می کند. یک رگولاتور دو مرحله ای از دو مرحله کاهش فشار استفاده می کند و فشار خروجی پایدارتری را در طول عمر سیلندر فراهم می کند. برای برش اکسی استیلن، در صورت انجام کارهای طولانی یا استفاده از سیلندرهای بزرگ، یک رگولاتور دو مرحله ای اغلب ارزش هزینه اضافی را دارد. فشار پایدار به شعله آرام تر و کیفیت برش ثابت تر تبدیل می شود.

قبل از خرید، محدوده فشار خروجی، نوع اتصال ورودی، اینکه آیا گیج ها برای گاز صحیح مشخص شده اند و آیا بدنه از برنج آهنگری یا آلیاژی بادوام ساخته شده است را بررسی کنید. این راهنما را در ادامه بخوانید انتخاب تنظیم کننده فشار استیلن مناسب برای جزئیات بیشتر شما همچنین می توانید خط کامل را مرور کنید تنظیم کننده فشار استیلن برای مقایسه مدل هایی با محدوده فشار و ظرفیت های جریان مختلف.

اشتباهات رایج تنظیم کننده و ریسک های خرید

رایج ترین اشتباه استفاده از یک رگولاتور قابل تنظیم است که برای گازهای مختلف در نظر گرفته شده است. یک تنظیم کننده CO2 ممکن است به طور تصادفی روی یک بطری استیلن قرار بگیرد، اما مواد و محدوده فشار آن برای استیلن مناسب نیست. این می تواند منجر به آسیب داخلی یا فشار کنترل نشده شود. یکی دیگر از مسائل رایج انتخاب یک رگولاتور با محدوده فشار بسیار باریک است. به عنوان مثال، یک رگولاتور با حداکثر فشار خروجی 30 psi ممکن است برای یک مشعل کوچک مناسب باشد، اما فشار اکسیژن کافی را برای یک کار برش سنگین فراهم نمی کند.

خزش فشار یکی دیگر از مشکلات است. تنظیم کننده ای که خزش می کند، پس از تنظیم فشار خروجی را به آرامی افزایش می دهد. این می تواند باعث شود که فشار استیلن از حد ایمنی 15 psi بالاتر برود و منجر به شعله ناپایدار یا خطر فلاش بک شود. اگر دیدید که سوزن طی چند دقیقه به سمت بالا حرکت می کند، رگولاتور را تعویض کنید یا آن را تعمیر کنید. همچنین از رگولاتوری که روی اتصالات دارای علائم روغن یا گریس است استفاده نکنید. تنظیم کننده های اکسیژن باید فاقد هیدروکربن باشند زیرا اکسیژن تحت فشار به شدت با روغن و گریس واکنش نشان می دهد.

هنگام خرید، از تامین کننده ای خرید کنید که هم تنظیم کننده های استیلن و هم اکسیژن را ارائه می دهد که با کار معمولی شما مطابقت دارد. اگر اغلب فولاد ضخیم را برش می دهید، بیشتر برای تنظیم کننده اکسیژن با جریان بالا هزینه کنید. اگر کار شما متناوب و سبک است، یک تنظیم کننده فشرده و اقتصادی ممکن است کافی باشد. در نظر بگیرید که آیا به گیج‌های ثابت نیاز دارید یا اجازه سفارشی‌سازی را دارید، زیرا برخی از میزهای برش و نصب‌های کارخانه به رشته‌های رابط خاصی نیاز دارند.

چک لیست نگهداری و ایمنی

  • گیج های تنظیم کننده را قبل از هر تعویض برای آسیب دیدگی یا ترک خوردگی لنزها بررسی کنید.
  • بررسی کنید که شلنگ تنظیم کننده استیلن به سیلندر استیلن و تنظیم کننده اکسیژن به سیلندر اکسیژن وصل شده باشد.
  • دریچه های سیلندر را به آرامی باز کنید و هنگام فشار دادن به پهلو بایستید.
  • هرگز از گریس یا روغن روی اتصالات تنظیم کننده اکسیژن استفاده نکنید.
  • قبل از روشن کردن مشعل، خطوط را با باز کردن مختصر هر شیلنگ در انتهای مشعل پاک کنید.
  • محفظه دیافراگم را برای نشتی با استفاده از محلول تشخیص نشت بررسی کنید.
  • پس از استفاده، دریچه های سیلندر را ببندید و فشار را از رگولاتورها و شیلنگ ها خارج کنید.

این مراحل فقط چند دقیقه طول می کشد اما از شایع ترین حوادث جلوگیری می کند. تنظیم کننده ای که از آن مراقبت می شود، فشار ثابتی را برای سالیان متمادی وارد می کند.

خط پایین

برش اکسی استیلن هنوز به سخت افزار قدیمی و قابل اعتماد بستگی دارد. یک مشعل برش فقط به اندازه فشار وارد شده به آن خوب است. استیلن را بین 5 تا 15 psi و اکسیژن را بین 35 تا 70 psi بسته به اندازه نوک و ضخامت مواد تنظیم کنید، سپس بررسی کنید که قرائت ها در جریان کامل ثابت باشند. رگولاتورهایی را انتخاب کنید که برای گاز درجه بندی شده، برای کار اندازه گیری شده و در صورت نیاز برای کار مداوم ساخته شده اند. با استیلن و تنظیم کننده های اکسیژن مناسب، دستیابی به برش های تمیز، عملکرد ایمن و مصرف ثابت گاز بسیار آسان تر می شود.